News - War Games - World Paintball Events

Aktualności

Świat War Games

Galeria

Szukaj

Kontakt

Witamy

Witamy na stronie WAR GAMES - paintballowej gry LARP

Wietnam 2010

13/07/2010 15:25

Czytaj

27 maja ok. godziny 10 rano, nad wietnamską wyspą Phu Quoc rozległa się silna eksplozja. Wkrótce potem na różne części wyspy spadły odłamki szarego metalu. Władze twierdzą, że w powietrzu nie znajdował się wówczas żaden samolot, ani cywilny, ani pasażerski. W New Tomorrow Press na całym świecie pojawiły się relacje: Nad Wietnamem wybuchło UFO...
Wietnamskie agencje informacyjne twierdzą, iż na wyspie leżącej 10 km od wybrzeży kambodżańskiej prowincji Kampot, mieszkańcy odnaleźli kawałki szarego metalu o długości od 20 do 150 cm.
„Do eksplozji doszło na wysokości około 8 km nad ziemią. Prawdopodobnie był to samolot, ale władze nie potrafiły powiedzieć, czy był to samolot cywilny czy wojskowy” – pisały po wydarzeniach wietnamskie źródła.
Na miejsce wysłano żołnierzy z zadaniem szukania szczątków samolotu i ofiar. Miejscowe władze skontaktowały się z przedstawicielami linii lotniczych z Wietnamu, Kambodży i Tajlandii. Okazało się, iż nikt nie zgłaszał zaginięcia samolotu.
W miejscu wydarzenia zaobserwowano ruchy dwóch podziemnych organizacji Echelon i Shade które mogło by się wydawać że są bardzo zainteresowane owym metalem pochodzącym z obiektu pozaziemskiego.
Mieszkańcy wsi Kampot słyszeli tego dnia silną eksplozję. Następnie informowali o odnalezieniu kawałków metalu wzdłuż linii brzegowej. Jeden z kawałków uszkodził nawet dach domu.
Kung Mony, zastępca dowódcy Kambodżańskiego Lotnictwa powiedział, iż poinformowano go o katastrofie zagranicznego samolotu w prowincji Kampot. Później zaprzeczył on jednak tym informacjom.
Truong Quoc Tuan, przewodniczący Komitetu Partyjnego z Kien Giang powiedział, że obszar powietrzny, w którym doszło do katastrofy wykorzystywany jest do lotów międzynarodowych. Nie natrafiono jednak na żadne informacje odnośnie wykonywanych tam lotów.
Azjatyckie źródła informują także, iż świadkowie z północy wyspy mieli obserwować upadający na ziemię obiekt, pozostawiający za sobą smugę dymu.
O sprawie poinformowano
15:17:03
wietnamskie Ministerstwo Obrony oraz departament nowych technologii Technet . Jego eksperci sprawdzić mają, czy odnalezione szczątki metalu, znajdowane w różnych częściach wyspy, pochodzić mogą z samolotu.
W przypadku eksplozji nad Phu Quoc sprawa wygląda ciekawie, choć w ciągu najbliższego czasu uda się być może wyjaśnić to wydarzenie.
Jak na razie sprawa otwarta zostaje na wszelkie wyjaśnienia. Najprawdopodobniejszym wydaje się być katastrofa samolotu szpiegowskiego lub bezzałogowego pojazdu latającego. W grę wchodzić mógł również satelita.
Temat UFO coraz częściej gości w portalach informacyjnych. W większości są to informacje lapidarne, często o prowokacyjnych tytułach. Podobno za wydarzeniem stoi korporacja Technet - jak czytamy na łamach prasy New Tomorrow Press Mimo to, znaczna część bardziej skomplikowanych przypadków, zarówno współczesnych, jak i historycznych uchodzi uwadze mediów.
Jakiś czas po wydarzeniach pojawiły się zdjęcia ukazujące szczątki rzekomego UFO. Wraz z nimi pojawiły się głosy, jakoby nad Wietnamem zestrzelono szpiegowski samolot, który dokonywał misji nad Azja Południowo-Wschodnią (gdzie leży dotknięta katastrofalnym cyklonem Birma) na zlecenie Technetu . Wietnamski rząd milczy jednak na temat możliwych wyjaśnień twierdząc, że obiekt wciąż nie został rozpoznany a przyczyny jego katastrofy są nieznane...

Echelon i Shade rozpoczęły koncentracje sił aby przejąc teren i odnaleźć kawałki tajemniczego metalu dla swoich celów naukowych.

Zmiana informacji o PLATOON 3

09/07/2010 15:14

Czytaj

Zmienione zostały informacje dotyczące PLATOON 3 które można przeczytać na WarGames.com.pl PLATOON 3. Prosimy o zapoznanie się treścią.

Zapraszamy do gry.
Zespół WarGames

Konflikt w Boliwii

25/05/2010 13:16

Czytaj

Konflikt w Boliwii wybuchł 5 maja 2008 roku, gdy mieszkańcy Santa Cruz poszli do urn mimo sprzeciwu władz centralnych, aby przegłosować autonomię najbogatszego departamentu Boliwii (głosowanie było nielegalne). Departament Santa Cruz, w którym żyją ponad 2 miliony z ok. 10 milionów mieszkańców Boliwii, dzięki złożom gazu, żyznym ziemiom i lasom dostarcza prawie połowę PKB tego najbiedniejszego kraju Ameryki Południowej. Lokalni politycy będący z reguły zarazem posiadaczami ziemskimi od dawna domagają się autonomii.

Prezydent kraju Evo Morales wraz ze swoimi sojusznikami - Echelon potępił działania miejscowej ludności, mimo to dwie trzecie uczestników referendum wspieranych przez Shade było gotowych forsować autonomię. Kraj ogarnęła fala strajków, na ulicach miast stanęły barykady, podczas demonstracji doszło do starć, lała się krewCzarę goryczy przelała narzucona przez prezydenta konstytucja. Ma ona doprowadzić do odtworzenia społeczeństwa opartego na sprawiedliwości plemiennej. Daje Indianom prawo do samostanowienia na ziemiach przodków, co wywołało niepokój w takich regionach, jak Santa Cruz, w których przeważają biali i Metysi. Ziemie Indian to co najmniej 70 proc. obszaru Boliwii. Jeśli konstytucja, która ma zostać jeszcze poddana pod referendum, wejdzie w życie, niektóre departamenty przestaną istnieć. Zostaną podporządkowane samorządom Indian. Apogeum konfliktu nastąpiło 30 maja 2010 roku …

Moaiści podjęli broń

11/05/2010 12:18

Czytaj

Konflikt w Nepalu wybuchł 13 lutego 1996 roku, kiedy Komunistyczna Partia Nepalu – Maoiści (CPN-M) ogłosiła „wojnę ludową” celem obalenia monarchii panującej i ustanowienia rządu komunistycznego. Na czele maoistów stanął Pushpa Kamal Dahal, znany jako Prachanda, a głównym ideologiem został Baburam Bhattarai. Za przyczyny sięgnięcia przez maoistów za broń uznaje się niechęć elit rządzących do wprowadzania reform politycznych i społecznych, wszechobecną biedę oraz ogromną niestabilność systemu politycznego.
Uzyskując wsparcie wśród pokrewnych ideologicznie ugrupowań politycznych i ruchów rebelianckich w Indiach (takich jak Grupa Armii Ludowej), maoiści zdołali w krótkim czasie rozprzestrzenić konflikt na większą część kraju, zyskując wielu zwolenników przede wszystkim na biednych obszarach wiejskich. Sympatię maoistom, którzy w niektórych częściach kraju prowadzili własną administrację, przysparzały hasła antyfeudalne, antymonarchiczne, obietnice reformy rolnej i zerwania z systemem kastowym. Mimo przewagi liczebnej i w jakości wyposażenia, armia i siły policyjne Nepalu ponosiły liczne porażki w doskonale spisujących się w działanich partyzanckich siłach maoistów.

Apogeum konfliktu nastąpiło w 2001-02 roku, kiedy maoiści postanowili wykorzystać chaos polityczny po masakre na dworze królewskim 1 czerwca 2001 roku i zintensyfikowali swoje działania. Po zerwaniu przez maoistów rozmów pokojowych król Gyanendra ogłosił 26 listopada 2001 roku stan wyjątkowy na terenie całego kraju. Armia nepalska, uzyskawszy sprzęt wojskowy, przeszkolenie i fundusze z Indii, USA i Wielkiej Brytanii, przystąpiła do zdecydowanej ofensywy przeciw maoistom. Równocześnie wprowadzono ograniczenia praw obywatelskich, m.in. dotyczące swobody działania mediów, a policja i wojsko uzyskały specjalne uprawnienia w walce z rebeliantami. 17 lutego 2002 roku maoiści dokonali najkrwawszego ataku podczas całego konfliktu, zabijając w Mangalsen ponad 130 osób, w większości żołnierzy i policjantów. Jednak wkrótce potem wojska rządowe zepchnęły rebeliantów do defensywy i z końcem sierpnia 2002 roku stan wyjątkowy uległ wygaśnięciu i nie został przedłużony.

29 stycznia 2003 roku rząd i maoiści zgodzili się na zawieszenie broni. 13 marca podpisano 22-punktowy kodeks postępowania zmierzający do stworzenia warunków do negocjacji przy braku przemocy. 27 kwietnia w Katmandu rozpoczęto rozmowy pokojowe, jednak po trzech nieudanych rundach maoiści postanowili 27 sierpnia zerwać negocjacje i 7-miesięczne zawieszenie broni. Przez cały 2004 rok trwały intensywne walki. Rebelianci paraliżowali życie w całym państwie również za pomocą strajków generalnych i blokad. W drugiej połowie sierpnia 2004 roku zdołali na tydzień odciąć stolicę Katmandu od reszty świata.

1 lutego 2005 roku król Gyanendra rozwiązał rząd i przejął pełnię władzy, motywując swą decyzję niezdolnością instytucji politycznych do pokonania maoistów. Wprowadzono stan wyjątkowy, zawieszono swobody obywatelskie, aresztowano liderów politycznych i zastosowano cenzurę. Spowodowało to ograniczenie pomocy przez Indie i państwa zachodnie. Maoiści zareagowali blokadami dróg w całym kraju i wzmożonymi atakami na siły rządowe. 7 kwietnia 2005 roku około 150 rebeliantów zginęło w ataku na baze wojskową Khara na zachodzie kraju. 30 kwietnia król Gyanendra pod presją międzynarodową zniósł stan wyjątkowy i mimo że zachował wszystkie prerogatywy uzyskał częściowe wznowienie pomocy z Indii i Zachodu. 6 czerwca mina przeciwpiechotna zniszczyła autobus w południowym Nepalu, zabijając 38 osób i raniąc 71; maoiści przeprosili za ten zamach.

PRZYWRÓCENIE POKOJU W NEPALU

3 września 2005 roku maoiści ogłosili 3-miesięczny rozejm, dążąc do pozyskania poparcia partii politycznych. 22 listopada 2005 roku rebelianci i 7 głównych ugrupowań opozycyjnych opublikowali porozumienie, o wspólnych działaniach na rzecz zniesienia monarchii i przywrócenia pełnej demokracji, a także złożeniu broni przez rebeliantów w odpowiednim momencie i powrotu do działań politycznych. W styczniu 2006 roku maoiści nie przedłużyli zawieszenia broni, toteż wybory municypalne 8 lutego odbyły się w atmosferze wzmożonej przemocy i przy bojkocie partii opozycyjnych. W obliczu rosnącej krytyki międzynarodowej i trwających od 19 dni masowych protestów 24 kwietnia 2006 roku król Gyanendra ogłosił przywrócenie parlamentu rozwiązanego w maju 2002 roku. 2 dni później maoiści postanowili zawiesić działania zbrojne na 3 miesiące. 30 kwietnia 2006 roku parlament powołał na premiera weterana sceny politycznej Giriję Prasada Koiralę. 18 maja parlament pozbawił króla władzy politycznej i kontroli nad armią, a 26 maja rozpoczęły się pierwsze rozmowy pokojowe z maoistami od 2003 roku.

21 listopada 2006 roku premier Koirala i przywódca maoistów Prachandra podpisali w Katmandu układ pokojowy kończący 10-letnią wojnę domową, przewidujący złożenie broni przez maoistów i wejście ich polityków do przejściowego rządu i parlamentu. 28 listopada zawarto porozumienie przewidujące poddanie broni przez obie strony pod kontrolę ONZ oraz utrzymanie wojsk rządowych w barakach, a oddziałów maoistowskich w 28 obozach. 15 stycznia 2007 roku uchwalona została przejściowa konstytucja, na mocy której natychmiast powstał 330-osobowy tymczasowy parlament z 83 miejscami dla Komunistycznej Partii Nepalu. 17 stycznia maoiści rozpoczęli przekazywanie broni monitorom ONZ. 23 stycznia Rada Bezpieczeństwa ONZ powołała Misję ONZ w Nepalu (UNMIN), mającą nadzorować proces demobilizacji i asystować w przygotowaniu wyborów. 1 kwietnia 2007 roku Koirala utworzył rząd przejściowy, w którym wśród 22 członków znalazło się 5 działaczy CPN.

10 maja 2010 roku Moaiści podjęli broń...

Francuska kolonia pod ostrzałem

22/04/2010 12:51

Czytaj

Od kilku dni w stolicy byłej francuskiej kolonii trwają zbrojne ataki rebeliantów na rząd, a ONZ ewakuuje swoich pracowników. Nicolas Sarkozy oświadczył, że do interwencji gotowy jest francuski kontyngent wojskowy.

Rebelianci okupujący stolicę afrykańskiego Czadu, Ndżamenę, twierdzą, że zgadzają się na zawarcie rozejmu z siłami rządowymi. Jednocześnie obwiniają Francję o doprowadzenie do ogromnej liczby ofiar wśród ludności cywilnej. Z miasta, o które od kilku dni toczą się ciężkie walki, uciekły dziesiątki tysięcy osób.

Uchodźcy dotarli też do miasta Bebedżija, gdzie przebywa ksiądz Jędrzej Piasek, misjonarz z Poznania. Opisuje on dramatyczne sceny ze szpitala, do którego dotarli ranni uciekinierzy ze stolicy Czadu:

Konflikt w Czadzie związany jest z toczącą się od czterech lat wojną w sąsiednim sudańskim Darfurze. Prezydent Czadu Idriss Deby pochodzi z tej samej grupy etnicznej, co działający tam rebelianci. Władze obu krajów wzajemnie oskarżają się o wspieranie bojowników działających po drugiej stronie granicy.

Naruszenie przestrzeni powietrznej Demokratycznej Republiki Konga

08/04/2010 20:47

Czytaj

Brytyjski satelita wykrył nieautoryzowane zakłócenie przestrzeni powietrznej Demokratycznej Republice Konga. Nie wiadomo jeszcze dlaczego na terenie lotniska i lasu zostały zrzucone niezidentyfikowane ładunki. Szef rządu zapewnia że nie ma się czego obawiać, a całe zajście zostanie zbadane.

Ludność na peryferiach Kisargani nie musi się niczego obawiać. O incydent podejrzewamy przemytników narkotyków ze wschodniej granicy. - mówi w spotkaniu z dziennikarzami premier Muzito.

Zasady specjalne:
1. Należy wykonywać polecenia dowódcy i prowadzącego (prowadzących).
2. Życia odnawialne w swoich HQ, będą lotni medycy (organizatora u których będzie się można leczyć).
3. W grze występują oznakowani medycy lotni którzy będą leczyć.
4. Osoba trafiona przyjmuje status rannego.
4.1. Ranny kładzie rękę na głowie sygnalizując tym samym swój status.
4.2. Ranny może czekać do 10 minut na przybycie medyka lub iść w kierunku HQ.
4.3. Rannego można wziąć do niewoli, ten następnie przyjmuje status jeńca.
4.4. Ranny który idzie do HQ może zostać wzięty do niewoli.
4.5. Rannego można zabić strzelając do niego.
4.6. Ranni zabierani są do specjalnie wyznaczonego przez organizatora miejsca w bezpiecznej odległości od HQ.
4.7. Ranni wzięci do niewoli mogą zostać uratowani jedynie przez żołnierzy ze swojej korporacji.
4.8. Rannych można dobić, ten następnie udaje się do swojego HQ tam się odznacza, usuwa farbę i wraca do gry.
5. Jedna grupa może przetrzymywać jednocześnie max 2 jeńców.
5.1. Każdy jeniec może być przetrzymywany tylko 5 minut, musi podać nick kierunek z którego przyszedł inne informacje według uznania, po upływie 5 minut wraca do swojego HQ lub lotnego medyka który przywraca go do gry.
5.2. Jeńcy są zobowiązani wykonywać polecenia i odpowiadać prawdziwie na pytania.
5.3. Jeńcy nie mogą uciekać.
5.4. Niedopuszczalne jest używanie przemocy fizycznej względem jeńców.
5.5. Medyk też może być jeńcem. Wtedy pod groźbą musi leczyć rannych przeciwnika. Z wyjątkiem lotnych Medyków organizatora.
5.6. Ranni i jeńcy nie mogą otwierać ognia.
6. Medyk ma 10 minut na dotarcie do rannego, leczy go przebywając minutę przy rannym i zakładając mu opatrunek na rękę.
6.1. Jeśli w ciągu 10 minut medyk nie dotrze do rannego, ranny udaje się do swojego HQ tam się odznacza, usuwa farbę i wraca do gry.
7. Otworzyć, zabrać można tylko i wyłącznie element gry, scenariuszów oznaczony znakiem swojej korporacji. Zabronione jest zabieranie z pola elementów gry, scenariuszów przeciwnej drużyny pod groźbą wydalenia z gry.
8. W grze występują saperzy, medycy, snajperzy.
9. Tylko saper może posiadać i stosować materiały wybuchowe. / umowne w grze /
9.1. Gdy saper zostanie trafiony, po zabraniu mu ładunków wybuchowych inna osoba z grupy musi przekazać w swojej grupie saperowi lub dostarczyć do HQ.
10. W grze będzie tzw. "Strefa Skażona" gdzie wszystkie przebywające osoby umierają poza postacią specjalną.
10.1. W grze będzie również sygnał dźwiękowy związany ze "Strefą Skażoną" który sygnalizuje promieniowanie, które zabija wszystkie osoby w strefie wraz z postacią specjalną.
11. Wymagane jest posiadanie zegarka.
12. Wymagana jest punktualność.
13. Prowadzący ma prawo usunąć z gry za ewidentne niestosowanie się do powyższych zasad, a także za niestosowanie zasad fair play.

Strona 1 z 3

Losowa fotografia